Πανηγύρια - Λαϊκά Δρώμενα
Οι φωτιές του Αϊ Γιαννιού τ'ατσάλι
  1. 23-24 Ιουνίου: Οι φωτιές του Αϊ Γιαννιού τ’ατσάλι. Από το απόγευμα φτιάχνουν φανούς από ξηραμένα χόρτα, πηδούν πάνω από τους φανούς και κάθε φορά φωνάζουν «τ’ Αϊ Γιαννιού τ’ ατσάλι, της γριάς το ποντικάλι». Μέσα στις φωτιές ρίχνουν μια πέτρα. Την πέτρα αυτή τη ρίχνουν μετά στη θάλασσα (συνήθως το επόμενο πρωί) και πρέπει να βουτήξουν και να τη βρουν (η βουτιά αυτή έχει παρόμοια βαρύτητα με αυτή στα Θεοφάνεια για την ανεύρεση του Σταυρού). Παράλληλα, πίνουν το αμίλητο νερό και δε μιλάνε μέχρι να βρει ο καθένας την πέτρα του. Η εορτή αυτή σηματοδοτεί την έναρξη της κολύμβησης στη θάλασσα. Το έθιμο αυτό είναι παγανιστικό και το «ατσάλι» - η πέτρα – θεωρείται ότι φέρνει ατσαλένια υγεία στους συμμετέχοντες.
  2. Πανηγύρι του Προφήτη Ηλία: 19-20 Ιουλίου στην ψηλότερη κορυφή της Καλύμνου. Εκεί στήνεται ολονύκτιο γλέντι με ποτά, παραδοσιακό φαγητό και τηγανίτες, παραδοσιακή μουσική και χορούς.
Περισσότερα...
 
Επισκόπηση της ιστορίας της Καλύμνου

Το Κάστρο ΧώραςΑπό τον Μιχάλη Κουτελλά - Αρχαιολόγο στην 4η Ε.Β.Α.

Η Κάλυμνος βρίσκεται στο νοτιοανατολικό Αιγαίο Πέλαγος, ανάμεσα στην Κω, τη Λέρο και τη Μικρά Ασία. Αποτελεί το τέταρτο σε έκταση και το τρίτο σε πληθυσμό νησί του νομού Δωδεκανήσου. Η επιφάνειά της είναι 109,67 τ. χλμ., ενώ το μήκος των ακτών φτάνει τα 96 χλμ. Πρόκειται για κατ' εξοχήν ναυτικό νησί, η ιστορία, ο πολιτισμός και η λαϊκή παράδοση του οποίου σχετίζονται άμεσα με τη θάλασσα. Η αρχική ονομασία του νησιού ήταν Καλύδνα.

 

Ο Απόλλωνας ήταν ο προστάτης θεός της Καλύμνου, ενώ το Ιερό του υπήρξε το πολιτικό και θρησκευτικό κέντρο της, καθ' όλη την αρχαιότητα, από τις αρχές της 1ης π. Χ. χιλιετίας έως και τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες. Τον 6ο π. Χ. αιώνα η Κάλυμνος κόβει αργυρά νομίσματα, στα οποία εικονίζεται κεφάλι γενειοφόρου κρανοφόρου πολεμιστή στον εμπροσθότυπο και η λύρα του θεού Απόλλωνα στον οπισθότυπο. Κατά τη διάρκεια των Περσικών Πολέμων (αρχές 5ου π. Χ. αιώνα) το νησί τελεί υπό την κατοχή των Περσών και της βασίλισσας Αρτεμισίας της πρεσβύτερης, έως ότου απελευθερώνεται με τη βοήθεια του αθηναϊκού στόλου.

Περισσότερα...